Ταύτιζα το απόλυτο μέσα στο φως.

Κόντευε μεσημέρι, λίγα τα σύννεφα

μέσα στα μάτια μου

ένας κόσμος μέσα στο φως.

Κανένας φράχτης,

τα χρώματα καμωμένα απ’ το χρυσάφι του ήλιου

ατόφια τα αγριολούλουδα.

Ωρίμαζαν οι μέρες της άνοιξης

η ανάσα της με χάιδευε στο πρόσωπο,

ένοιωθα τη γαλαζωπή αύρα του ουρανού

δεν ήθελα να αλλάξω στάση Ζωής

οι ίδιες σκέψεις

διεισδυτικές,

ταύτιζα το απόλυτο μέσα στο φως.

Εκφράζοντας το σήμερα

συνδεδεμένο με το χθες

οι μυρωδιές δίχως διαβαθμίσεις.

Μια ιδέα,

πέρα μακριά στο λιβάδι

που ράγιζα στα χάδια του

εκεί ήθελα να σ’ ανταμώσω.

Μια ανάσα κι εσύ μέσα στο φως..

tuki