Δια ξηράς

Έκρυψα την ανυπαρξία.

Δοκίμασα κάθε τρόπο να ξυπνήσω τη χαρά.

Ξεχώρισα την ακεραιότητα.

Παρατήρησα την πορεία.

Το ίδιο πείσμα.

Τα ίδια χαρίσματα,

οι ίδιες υψηλόφρονες επιδιώξεις.

Το ίδιο θύμα με τα απατηλά χαμόγελα..

Στο ζωντανό σκηνικό της χαρούμενης γης

συμφώνησα βιαστικά, να κάνω το ταξίδι.

Ωστόσο, η σκέψη δεν μείωσε όλα αυτά

που ακολούθησαν για χρόνια.

Παραπλανητικά, ήρθε η ξεχασμένη ζωντάνια.

Μια δόση ηρεμιστικού, μέσα απ’ το ακουστικό

η πειθήνια η μορφή σου.

Την παρακολούθησα, ακόμα κι αν πίστευα

πως ήταν ψέμα.

Ψέμα κι απάτη κι ένα αίσθημα ντροπής,

τα μετέφερα ναρκωμένη.

Η μέρα είχε προχωρήσει, έκανα το σωστό.

Ήθελα πριν θαμπώσουν τα χρώματα

η καρδιά μου να τα καταγράψει.

Η γαλάζια και ταραγμένη θάλασσα..

Ο ουρανός σκεπασμένος μ’ ένα σύννεφο καπνού..

Η θέα της χαριτωμένης αθωότητας.

Πριν πέσει το ηλιοβασίλεμα.

Πριν το θρόισμα διαταράξει την γαλήνη

ασάλευτος ο ψίθυρος.

Αγκαλιάζει τον πλατύ ωκεανό,

οι αστέρες στο συνηθισμένο τους σημείο,

ακούω τον παφλασμό της καρδιάς μου

δια ξηράς..

tuki 

φωτογραφίες

17 & 27/10/2013 tuki