Τις ώρες τις κενές
όταν έτρεχαν τα σύννεφα
τα μηνύματα των καιρών ξεπρόβαλλαν
όσο κι αν οι λέξεις έδειχναν
υποταγή.
Ατόφιος ο σκεπτικισμός
τα λάθη των παλιών
πικρή προδοσία.
Όσο αντέχει η ψυχή
κάθε νυχτέρι,
στο φως της λάμπας
πατά στις μύτες πάνω στο χαλί,
το κοιμισμένο όνειρο ξυπνά
σαν λύση ανάγκης.
Ο γνωστός του γνωστού
και τα νέα,
αλήθειες ή ψέματα;
Δέντρα αειθαλή ντυμένα θεωρίες.
Μαζί και οι εικόνες
του χειμώνα που έρχεται,
φόβοι για το άγνωστο.
Δεκανίκι ο νους,
ορμά έξω απ’ το παράθυρο
στα κύματα της φουρτουνιασμένης θάλασσας..
tuki
φωτογραφίες
14 & 15/9/2013 tuki
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου