Για πρώτη φορά..

Νοτισμένη στο φουστάνι που το φορώ

όσα ποθώ είναι απλά και ταπεινά

η μυρωδιά της θάλασσας ξυπνά

μες στο κορμί μου

όσα έχω ανάγκη,

το απαλό της πάφλασμα μου τα ‘φερε στο αυτί

μόνη, εκεί όπου δεν υπάρχεις Εσύ κι όμως να ζωντανεύουν..

Φοράω τη νοσταλγία με το εισιτήριο ανοιχτό

με την καρδιά να χτυπά,

γλιστράω στο ρούχο είμαι γυμνή και φεύγω,

φεύγω και δε μπορείς να μ’ ακολουθήσεις

περιμένεις ένα λεπτό με την ελπίδα

αλλά πώς να το εξηγήσω;

Οι εξηγήσεις είναι κοπιαστικές

επειδή, τίποτε δεν έχει συμβεί σε μένα

κι όλα τα χρόνια που περίμενα

νόμιζα ότι δεν θα με εύρισκε κανείς..

Αχ, φοβάμαι να σε βαπτίσω ευτυχία

μήπως σε ξέβρασε το κύμα

νοιώθω ταραχή από το φως,

αυτό που υμνούσα στον ουρανό μου

αυτό, που μου φτιάχνει τη διάθεση

μέσα στο μπλε που ξεχνάω

ποια είμαι, που ταξιδεύω

το στολισμένο με κοχύλια μονοπάτι

για πρώτη φορά

 ένα σου φιλί για τα χάδια σου

να μου ρίχνεις μια ματιά,

εκεί όπου υπάρχεις Εσύ να ζωντανεύω..

tuki