Γνώριζε το φως της αστραπής

Στάλα τη στάλα που δυνάμωνε

στο φως της αστραπής

η σκέψη την αγκάλιασε

να δροσίσει ετούτες τις στιγμές

που αφουγκραζόταν τη ψυχή της

μουσκεύοντας την ως το κόκαλο..

Είχε πετάξει τα ρούχα της

τα χέρια της άφηναν σημάδια στην άμμο

κύματα και σύννεφα είχαν γίνει ένα

στον ψίθυρο

της μύησης του έρωτα..

Σφάλισε τα μάτια

ο αέρας χτένιζε τα μαλλιά

βάζοντας φτερά στην καρδιά της.

Κατέγραφε τη βουή που την καλούσε

που όλο κέρδιζε έδαφος.

Μια λίμνη νερού μετά τη βροχή

κι οι στάλες λίγο πριν

όλα την αγγίξανε μαζί

έτσι άρχιζε η αλήθεια και τέλειωνε το ψέμα.

 Γιατί εκείνη, γνώριζε το φως της αστραπής..

tuki