Σε αργή κίνηση

Μια ιδέα ήλιου πέφτει χωρίς ήχο

κι εγώ μέσα απ’ τα μάτια σου κοιτώ

να δω τον κόσμο φυσιολογικό

φτιάχνοντας σκίτσα.

Παίζω με μια τούφα απ’ τα μαλλιά,

διορθώνω την θέση μου στην καρέκλα

κι ύστερα πάλι αιωρούμενη

στο «ποτέ» σε αργή κίνηση.

Σε λάτρευα πολύ,

σ’ αγάπησα πολύ

έκανα το φευγιό ωκεανό να σε κρύψει.

Μιλώ για τα δεμένα χέρια σου.

Αγάπησα τις ώρες

το σημείο

να κάνω τον εαυτό μου να μην ανησυχεί.

Εισπνέω

μετακινούμαι,

κέρδισα μέσα απ’ τη σύγκρουση..

Τα πάντα ολόλευκα

ο κόσμος, ένα περίγραμμα ως εκεί

η θέληση σου,

σου έδωσα ζωή και την πήρα πίσω στο χαρτί

τόσες εικόνες,

θέλησα.., να με διδάξει απ’ το μηδέν η ζωή

πως αλλάζει η όψη των πραγμάτων..

tuki