Το άσπρο χθες

Σ’ εκείνο το ταξίδι

πως δάκρυσαν τα μάτια μου.

Δεν έφταιγε η ώρα, μεσημέρι ήταν.

Αθόρυβα με σκέπασε ένα σεντόνι άσπρο.

Κρύφτηκαν τα κλαδιά βάδιζα σαν χελώνα

άναψα τα φώτα,

στο άσπρο φως ήμουν τυφλός.

Άνοιξα το παράθυρο μήπως αγγίξω τα σύνορα.

Αφουγκραζόμουν τον αέρα,

πουθενά ο βοσκός με το κοπάδι του

το ρυάκι ίσα που ακουγόταν.

Πήγαινα ευθεία ή μήπως είχα βγει έξω απ’ το δρόμο;

Έλα μου ψιθύριζε η ομίχλη, είναι μακριά η στροφή.

Στο καθρέπτη ο εαυτός μου ήθελε να με σώσει.

Τόσο κρυφτό δεν τ’ άντεξα

τόσο φως κι ήμουν τυφλός

στο άσπρο χθες της ομίχλης..

tuki