Έξω απ’ το ανθοπωλείο
κι εγώ κοιτάω,
ν’ αγγίζεις με το χέρι σου τ’ όνειρο.
Τόση βιασύνη..
Στο ‘να χέρι το τριαντάφυλλο
στα χείλη ένα φιλί ζεστό που το’ κρυψα..
Κρατούσα την ίδια αναμονή, στο τώρα.
Κοιτούσα στον αέρα.
Είχαμε συμφωνήσει μυστικά
δυο ματωμένα κάρβουνα, που άναβαν
στο πάθος.
Κόκκινο σαν το κρασί, μεθυστικό
το κόκκινο μέσα από φλόγες,
πιο κόκκινο, όπως το αίμα.
Και πάλι οι αγκαλιές
τα χρώματα στον ουρανό
δοσμένα σ’ αυτό το σ’ αγαπώ,
που είχε σφραγίσει ο έρωτας..
Ήθελες να ρωτήσεις;
βγήκαν οι λέξεις να πω την αλήθεια.
Γυμνός ο άγγελος άφησε το βέλος
κι είναι αυτός που είδε κι άκουσε
τον καλπασμό της ψυχής μου..
tuki

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου