Σ’ αυτό το σ’ αγαπώ

Κόμπος σφιχτοδεμένος

χέρια κολλημένα πάνω στο σώμα

ηλεκτρισμός,

βυθίζομαι για να ξαναγεννηθώ..

Θυμάμαι τη νύχτα,

παρέδιδε τη σκυτάλη στη μέρα

κι όσα λέω, τα λέω

επειδή τα μάτια της ψυχής μου μ’ οδηγούν..

Μυρωδιά της ψυχής μου,

βουλιάζουν τα βήματα μου

νοσταλγώ την ανατριχίλα στο κορμί μου

που αφήνει το νερό όταν με χαϊδεύει,

τα μέλη μου να παρασύρει

να λυτρωθώ στην αγκαλιά σου..

Να αφεθώ σ’ αυτό το σ’ αγαπώ

που είχε γεννηθεί πριν από τη γέννηση

δεν είχε σημασία πόσοι το έλεγαν

αλλά μόνο πόσοι το εννοούσαν..

tuki