Δυο προτερήματα
ξεπερνά τους σκοπέλους
που απειλεί την ίδια
δυο αποφασιστικά στάδια..
Τα όνειρα που γράφτηκαν
πως να τη συναντήσει
πως να της εξομολογηθεί αυτά που
έβλεπε;
Ο κόσμος της θα γκρεμιζόταν..
Λόγια πολλά, λόγια που παίρνει ο
αέρας
στέκονται στα τηλεγραφόξυλα
χάνουν τη μαγεία,
Δεν αξίζει..
Τέλος συμβολικό,
τέλος σημαδιακό
μία από τα ίδια,
ξεφτισμένα όνειρα του φόβου
απεγνωσμένα
..μη μου αρνηθείς τίποτα..
ήταν σαν να μη γράφτηκαν ποτέ.
Χρόνε που όλα τα κριτικάρεις
τι άλλο θα φέρεις;
η φωνή μου σώθηκε από το ανακάτεμα
καλύτερα μόνο ν’ ακούω
ίσως έτσι σωθούν τα προσχήματα.
tuki
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου