Μια αγκαλιά γεμάτη τριαντάφυλλα..

Ως την άκρη του μυαλού, ανάσα μου ταξίδεψε με.

Άσε με να τα συλλογιστώ όλα απ’ την αρχή,

το δειλινό με τη χαρούμενη ματιά σου

μια αγκαλιά γεμάτη τριαντάφυλλα.

Πως πέρασε η ώρα..

Αλλιώτικες σαν γνώριμες από χρόνια

και το μυαλό λεύτερο γελούσε πρόσχαρα.

Με την καρδιά γεμάτη μνήμες αναδεύτηκαν.

Από τα πρώτα χνάρια της ηλικίας, τα πρώτα βήματα της ξεγνοιασιάς.

Αναδρομές από το ένα στο άλλο ζύγιαζα το θάρρος και τη συγκίνηση.

Περνούσαν οι ώρες σαν νερό, πίσω από το βουνό άρχισε το σούρουπο

κι εμείς εκεί, γεννούσαμε στιγμές  που τις έπαιρνε ο αέρας

αφήνοντας μας την ψυχή μας καθαρή..

Ο καφές κρύωσε, το γλυκό φαγώθηκε. Τα βήματα μας χωρίστηκαν

για λίγο στο σταθμό, όμως η παρουσία της ακόμη γέμιζε το χώρο.

Τα χέρια της ευλογημένα, ζωγράφιζαν το έργο του Θεού.

Η φωνή της μεστή και ζεστή ακουγόταν.

Τώρα ξέρω πως όταν φυσάει ο άνεμος με νοιώθει.

Αργά αργά άνοιγε η ψυχή μου στην καινούργια μελωδία.

Γλιστρούσε πάνω στα πλήκτρα όλο χαρά.

Στο δικό μου σπιτικό στήσανε χορό οι πνοές του ανέμου

και στην δικιά μου ψυχή που κουμπωμένη ήτανε

έδωσε τέτοια δύναμη που απέκτησε φτερά..

Αγάλι αγάλι με τη θέληση κι αυτή τη φωτιά

στο σταυροδρόμι πίσω κοιτάς και θυμάσαι

όσα πρέπει να δεις και να εκτιμήσεις.

Όλα έχουν το λόγο τους τ’ αποτυπώματα στο χαρτί

όταν ονειροβατώ λίγες γραμμές

ένα ταξίδι, τόσες στιγμές..

Όταν ο χρόνος χάνεται και γυρίζουμε σελίδα

συνήθειες, νόημα και ουσία βρίσκονται αλλού.

Σύμβολα χαραγμένα σαν τον αέρα που πλανιέται μυστήριος..

tuki