Δήθεν..

Κυρίαρχος του σύμπαντος

αυτοδημιούργητος από το μηδέν

πίσω από το θέατρο

ένας βουβός θυμός,

μόρφαζε το βλέμμα.

Σ’ ένα σαθρό και κατακερματισμένο κόσμο

όλα όσα είχε πετύχει κατέληγαν στο βόθρο.

Δήθεν…

για να δώσει τροφή στη σκέψη

είχε αγγίξει ένα πελώριο τίποτα.

Είχε ανάγκη τόσα λίγα,

ίσα ίσα δυο λέξεις να τραφεί με τη γραφή

είχε ανάγκη τη φωνή.

Πάτησε την κλήση

κοίταξε το ρολόι, ακατάλληλη η ώρα

ίσως αργότερα..

tuki