Ωδή ήχων

Σκάλιζε αλλά άκουγε ήχους

να  συνθέσει ονόματα.

Ήταν πολλοί και αντικείμενα

κάτω από την επιφάνεια

όμως είχε ραγίσει..

Σαν χορευτής έπαιζε ακόμη

η αδεξιότητα προκαλούσε πληγές

έγραφε την ωδή της..

Στον καθαρό ουρανό,

κάθε πρωί της καινούργιας μέρας

η σκέψη πετούσε..

Κάθε βράδυ, το σούρουπο

ο ουρανός  μιλούσε..

Η μοναξιά λιγότερο οδυνηρή

ηχούσε στα γραπτά της.

Φυλάκιζε χρώματα.

Κάτι είχε ακόμη να πει.

Στην πνοή του νυχτερινού αέρα

οι ήχοι υπερτερούσαν της γραφής

κατοικούσαν σε λέξεις,

στη μνήμη του χρόνου

ήταν απλώς μια γυναίκα.

tuki

φωτογραφίες

27/10/2013 tuki