τ’ όνειρα δεν στέρεψαν

Απόψε ψυχή μου σ’ αυτή τη διαδρομή

κουβέντα μαζί μέχρι το πρωί

κι ανάσα μου που απλώνεσαι στα σύννεφα

ανταμώνεις τη νύχτα και δίνεσαι..

Πάρε ότι ζωγράφισα για σένα

τις λίγες νότες κι ας χάνεται η ώρα

το νου μου απλώνω στ’ αστέρια ψηλά,

που θα με πάτε;

Μήπως σε μια αγκαλιά

να ζωντανέψω μ’ ένα χορό

αγγίζοντας της ψυχής μου τα πλήκτρα..

Πόσο ανάγκη έχω ένα χάδι, να νοιώσω στο κορμί μου

κι ας είναι έστω από τον άνεμο

στη σιγαλιά μια πρόβα μελωδίας αρχινάω

για όσα χάθηκαν, για μια ψυχή που ξεψυχάει

έξω από τα τείχη του κάστρου που ύψωσαν..

Όλο μεταφράζω στα λεπτά, αν θα βρω το άνοιγμα

πόσο αδύνατη μοιάζω αν θα αντέξω μέχρι την αυγή

σφυρίζω στην αρχή του καλοκαιριού

μήπως με λησμόνησες;

Μια αγάπη θεέ μου για να αναστηθώ

τώρα που ξεκίνησε το βράδυ θέλω

πάει τόσος καιρός μήπως έπαψα ν’ αγαπώ;

να γνωρίζω τι πάει να πει αγάπη;

Τα μάτια μου το λένε

σ’ αυτό το φεγγάρι πάνω απ’ τις πέτρες...

Ο κόσμος αυτός στο σκοτάδι μα και στο φως, όλο λιγοστεύει

όλα φαίνονται ότι κι αν γίνεται, η δυστυχία που απλώνεται

κλείνει την ψυχή μου και τα κορμιά που πέφτουν

η πληγή που σβήνει τη ζωή..

Με συγκλονίζει η σιωπή, δεν μπορώ

γέμισα πόνο στην καρδιά μου δεν μπορώ

να μισώ, δε μπορώ έτσι ν’ αγαπώ

δεν μπορώ τα λόγια, να μιλώ..

Μήπως με νοιώθει κανείς;

Συμφορά!

Διαβατήριο οι σκέψεις μου ταξιδεύουν

κι ανοίγουν την πόρτα.

Εγώ, μόνη μου ψυχή μου

οι φόβοι μου επαληθεύθηκαν

απανωτά όλα έγιναν το ένα πίσω από το άλλο, τόσο γρήγορα

Τι κι αν τα λέω..

Στα όρη θέλω να βρεθώ να νοιώθω τη δροσιά

να ζωγραφίσω τη χαρά που μου ‘λειψε

μαζί με τον άνεμο, ψηλά στα σύννεφα.

Ταξίδια στα φτερά του να κάνω σχήματα,

φεγγάρια φωτεινά κι αστέρια

μάτια μου μοναχή μου

να’ ναι για σένα ο δρόμος

που θα φωτίζει ένα κρυμμένο μυστικό.

Κι όταν θα κοιτάς τι λέω με στιχάκια

οι ζωές μας θα συναντηθούν οι σκιές θα φύγουν

κι έτσι όλα θα αλλάξουν ο έρωτας θα ‘ρθει ξανά

ο εαυτός μου σε σένα να βρει τη χαρά..

Έρωτά μου πλάι μου θα ‘ρθεις

Εσύ! Πού ‘σαι χαμένος,

της κρυφής μου ελπίδας κι αν χαθήκαν τα χρόνια

όσα έχουν απομείνει  άσε με να ελπίζω

να ζήσουμε όλα να συμβούν,

απόψε ανθίζουν οι μελωδίες

με την ανάσα μου στέλνω σημάδια

της  δικής μου παρουσίας που λέει

πως τ’ όνειρα δεν στέρεψαν..

Γυρνούν με τα φτερά τα πληγωμένα

γυρνούν γύρω από σένα

κι αν τοπία μπήκαν ανάμεσα σε σένα και σε μένα

η αγάπη είναι μία,

για σένα θα κεντώ στο χαρτί

ένα ολόκληρο βράδυ..

tuki

Για τη Μαριάννα 16/6/2013