στ’ άσπρα..

Στ’ άσπρα τα ρούχα της να κυματίζουν

γύρω από το σώμα της σαν φτερούγες,

κοιτούσε τα μάτια της που αντανακλούσαν στο νερό

βυθίζονταν σε αποκαλύψεις και προδοσίες

μιλούσαν με γρίφους,

πάνω στο νερό

παίρνοντας αναπνοή από τη λίμνη

δεν μπορούσε να πιστέψει το ορατό σημάδι

κι η φωνή της σαν χωνευτήρι

έστεκε στο μάτι του κυκλώνα

να κυνηγά την ευτυχία,

κάνοντας μια κίνηση σαν μπαλαρίνα

στην επιφάνεια του νερού

κάτω από τα ψάρια που οι λέξεις έσβηναν

φοβισμένες απ’ το πανωφόρι

που άφηνε να φαίνεται το πόδι της γυμνό

του περιγράμματος του κορμιού της,

με το κεφάλι σκυμμένο

και με μάτια που γυάλιζαν από τα δάκρυα

ότι είχε ονειρευτεί μυρωδιά στον αέρα,

η θέση του φεγγαριού

τα πέτρινα σχήματα κολλημένα στην άκρη

το θαμπό της αλλόκοτης σιωπής

κάτω από τον ουρανό με κάθε βήμα,

νόμιζε πως η ζωή της τελείωνε

σ’ ένα ψεύτικο κόσμο που δεν πρόλαβε

να κρυφτεί και να κρύψει το κλειδί..

tuki