Είπες θα ‘ρθεις
είπα θα ‘ρθω
είπαμε θαρρώ πως δεν θα χαθούμε,
στο φως
τις μορφές μας ν’ αντικρύσουμε
που στολίσαμε στον καθρέπτη,
μιας νύχτας που το κρύο μας ένωσε
στη μέση του πουθενά
αφήνοντας τις ψυχές μας στους
βράχους
κρίνοντας απ’ τη θέση του
φεγγαριού
στο γυμνό τοπίο της ερήμου,
έτρεχε από κάτω μας σχίζοντας τις
κορυφές..
Άνοιξα πατημασιές
στο ρίγος που μ’ ανατρίχιαζε
στα ερευνητικά χάδια σου τη νύχτα
εκείνη
που με κοίταξες για πρώτη φορά
δίπλα σου όταν με έφτασες,
το χέρι μου τρεμάμενο
έφτασε να καλύψει τα σύνορα
της ζωής μου που άλλαζε..
Δεν έχω άλλη επιλογή
να σε θυμάμαι,
δυο λάμπες φωτίζουν τον αέρα
κι οι υποσχέσεις που ψιθύριζες
ταξιδιάρικα πουλιά.
Χαμηλώνεις το βλέμμα
κι η μορφή σου στο καθρέπτη
ένα εξώφυλλο, στο ίδιο σημείο
από κει που αρχίσαμε..
tuki

1 σχόλιο :
Θύμησες... υπάρχουν για να γλυκαίνουν την πίκρα μας και να σιωπαίνουν τις νύχτες μας...
Δημοσίευση σχολίου