Κάτω απ’ τον ήλιο η αγάπη των κύκνων..

Μια ημέρα κάτω απ’ τον ήλιο, διάλεξα

να υμνήσω την αγάπη

των κύκνων που στο πεζούλι

κοιτούσα το πέλαγος..

Είχα τη χούφτα μου αδειανή

χρυσάφι λαμπύριζε ο τόπος

μια μέρα του καλοκαιριού, που τα λουλούδια

είχαν σκαρφαλώσει ψηλά στα βράχια..

Αγνάντευα το ακρογιάλι

κάτω απ’ τον ήλιο,

τότε ξεπήδησε ένα κύμα

απ’ την κορνίζα.

Δυο κύκνοι, αφηρημένα

κολυμπούσαν στη θάλασσα..

Ερωτοτροπούσαν κι ούτε στιγμή

δεν απομακρύνθηκε ο ένας από το άλλον.

Δέθηκε ο κόμπος στο λαιμό

απόμεινα να τους κοιτάω.

Όμορφοι που ‘ναι..

Λες και τους έστειλε ο θεός

να δω, το σημάδι της αγάπης..

Ασήμι τα καθαρά νερά.

Χρόνε μου, κοίτα με τι σου ζητάω.

Να είμαι νερό,

να είμαι ο αέρας,

να έχω θέα τη θάλασσα.

Nα γίνω κύκνος..

Χρόνε μου, άσε μου την ελπίδα

να μεθώ απ’ την αλμύρα

όσο το πρόσωπο μου να τσαλακωθεί.

Κανένα στολίδι δεν μου κλέβει την καρδιά

όσο εκείνη λάμπει σαν όμορφη κυρά..

Χαϊδεύω το κύμα

και μια και δυο,

θα ήθελα για χάρη της ζωές

χαϊδεύω τις λέξεις,

έτσι αγαπάω κι εγώ..

tuki

19/09/2013