Σε λυπάμαι

Έστρεφα το βλέμμα στα βεβηλωμένα σημάδια

κάλυπτα με ίχνη της σιωπής μια ολόκληρη εποχή,

μια αγάπη που ήταν διαφορετική

στην πύρινη ζώνη του μίσους..

Κάτι άγνωστο, ναρκωμένο τώρα ξυπνούσε.

Ένα χρέος εισχωρούσε μέσα μου

με καλούσε να αναμετρηθώ μαζί του,

μου έτρωγε την ψυχή ή μήπως δεν ήταν έτσι;

Νομίζω πως ξέρω κι ωστόσο

δεν μπορώ να απαντήσω

τι ξόδεψα για την ενοχή σου.

Μια κούραση, ένα δάκρυ,

δεν μπορώ να το πληγώσω

μόλις βγήκαν οι λέξεις,

τις ακούς; Άλλο στο μυαλό, το αντίο, ο θυμός.

Οι άνθρωποι βαδίζουν μόνοι.

Μια λέξη επιθετική πυροβολεί

και δεν μπορώ,  εν ριπή σιγής να πω

πως ξεπουλούν τα όνειρα;

Τα ακριβά σου λόγια,

στις όχθες του φεγγαριού μοιάζουν ψέμα,

Θ’ ανάψω φωτιές.

Πετώ τ’ όνομα σου στην άμμο

τι να λέω, σε λυπάμαι..

tuki