Στα τυφλά, ραντεβού..

Σκεφτόμουν τα λόγια αυτά που ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου,

σαν τις ρυτίδες του μετώπου μου

δύσκολο, πολύ δύσκολο να τις ξεδιαλύνω

έμπαινα πάλι σε κουτάκι..

Έπινα τον καφέ μου κι έψαχνα λέξεις

έφτιαχνα προτάσεις πώς να τα πω

να μην τον απογοητέψω

να μην πληγωθεί

σκέψεις που δεν με βοηθούσαν.

Όλη τη νύχτα με κατηγορούσα

γιατί ένοιωθα πως είναι κάποιον να απορρίπτεις

όμως ένοιωθα κι αυτό το κάτι μέσα μου

ένα άλλο πρόσωπο της αλήθειας

δεν άλλαζε,

με τυραννούσε και με φόβιζε.

Δεν υπήρχε ομορφιά

ανάπνεα τον παγωμένο αέρα

πάλι μπροστά μου το πρόσωπο φανερωνόταν

δεν ήταν αυτό που ζητούσε η ψυχή μου να φυλακίσουν τα χέρια

τα χείλη μου να ανθίσουν σαν τις φρέζες

ίσως να ήταν λίγο συμπαθητικό, ίσως λίγο φευγάτο

δεν μας ένωνε ο έρωτας..

Οι λέξεις στριμώχνονταν

έγραφα κι έσβηνα

τίποτα δεν έμεινε στη μνήμη

στα τυφλά κύλησαν οι ώρες

στο μαξιλάρι μου δεν έψαχνα το βλέμμα του

δεν αναρωτήθηκα πως θα είναι το χάδι του

φιλικά συναισθήματα ήταν αυτά που πλανιόταν στον αέρα

και μια ανάγκη να ακούσω τις άγνωστες πτυχές

μήπως δεν ήμουν εντελώς στα λογικά μου;

Δεν ήταν το καρδιοχτύπι την άλλη ημέρα

ξένα τοπία στέκονταν στη σειρά ανάμεσα σε κείνον και μένα

κι όμως υπήρχε κάτι που με αιφνιδίασε

οι συμπτώσεις του τόπου,

η ευαισθησία που έκρυβαν τα λόγια

η μοναξιά της επόμενης

πόσο ο πήχης κατέβαινε

ήταν σημαντικός για μένα αυτός ο χορός

ο δρόμος του ταξιδιού μέσα στην άμμο

ήταν η φλόγα μου για ζωή.

Μουδιασμένα τα μέλη μου

σαν χθες η βροχή

σαν χθες ο αέρας, ανελέητος στο βήμα μου

άφρισε η θάλασσα σαν να τη μόλυνα

όλα συνωμοτούσαν για το δικό μου καλό

σ’ αυτό το ραντεβού στα τυφλά..

Ναι, ήξερα τι ήταν γραμμένο στην καρδιά μου

τι διέκρινα στο βυθό

περνούσα απ’ το σκοτάδι

ίσως να βασανιζόμουν κάποιες φορές

ίσως να ένοιωθα ότι με έπνιγε

τα ταλαιπωρημένα λόγια μου τα έκρυβε κι αυτό με ανακούφιζε

υπερασπιζόταν τα δάκρυα μου

η δύναμη ξαναγεννιόταν απ’ το πάθος

να συνεχίσω αλλά αυτό το πάθος να είναι έρωτας

να με τραβήξει μακριά από φτιαγμένες λέξεις και προτάσεις..

Ο χτύπος του ρολογιού

μια νότα που έχω φυλαγμένη

να την αφήσω στα πόδια του μαζί με την ανάσα

τον χτύπο της καρδιάς μου

μια θάλασσα που στο επόμενο λεπτό θα πάρει τη σιωπή μου

αλλά θα μου αφήσει σταγόνες και το άρωμά της μέσα μου..

tuki