Νύχτα συνοδευόμενη..

Νύχτα συνοδευόμενη από ψιλόβροχο και κρύο

άκρα που μουδιάζουν από την παγωνιά

τροφή της αποστροφής μου

ο αόρατος εχθρός..

Μαλλιά μπερδεμένα, πρόσωπο πασαλειμμένο ένοχα σημάδια,

παρουσιαστικό εξαχρειωμένο και βρωμερό.

Γλυκύτατη μελωδία η φωνή της

ξύπνησε μέσα μου ένα βουβό απόηχο

συνοδεύοντας το είναι μου ως τα κατάβαθα της ψυχής μου.

Αναγνώρισα την καλοσύνη της, τη φιλία που μου πρόσφερε.

Έκανε ανακωχή μαζί μου όμως οι λέξεις δεν ήταν διαθέσιμες

ούτε το χέρι μου ήθελε να χαιρετίσει το δικό της

λάθη και λόγια δεν έσβησαν τουλάχιστον όχι ακόμα

σ’ αυτήν την κατοπινή μου ζωή δεν είχε θέση.

Όχι ότι εγώ ήμουν τέλεια αλλά δεν υπάρχει αθωότητα σαν άλλοθι.

Οι μέρες περνούν, καμία διαφορά, οι σκέψεις δεν με ακουμπούν.

Είπα στη νύχτα έχω τσιγάρα

φτάνοντας τη μνήμη στο μηδέν..

Ότι αγαπώ είναι αυτή η νύχτα

περιμένω τον ήλιο,

τα κελαηδήματα των πουλιών ως καλωσόρισμα

στο ξημέρωμα ότι αγαπώ είναι στα μάτια μου.

Ο ουρανός μου που με γέννησε

πρώτο μου ταξίδι κι ατέλειωτο,

πόθος μου και θαυμασμός

ανέμου γιορτή στα μέτρα του,

μαζί διαβαίνουμε κοντεύει ο καιρός

να ‘ρθουν τα χελιδόνια..

tuki