Τρέλα στο μυαλό η θύμηση
μάτια υγρά και φωτεινά
σαν διαμαντόπετρες
ορμούν στον αέρα απ’ τη χαραμάδα.
Μονάκριβος ο κόσμος σου
εικόνες αξεδιάλυτες.
Πόσος χρόνος αλήθεια;
Ματιά εξαρτημένης αναπνοής
στις προσταγές σου.
Ματιά που σημαδεύει τη σκέψη
σαν πυροτέχνημα, η τελευταία
Καληνύχτα..
Όλα τα μπορώ
κι ένας ψίθυρος,
στα όνειρα μου.. Εσύ!
Το πιο λευκό φως της Σελήνης..
tuki
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου