Το δίλημμα

Tο δίλημμα ξεπήδησε

πάλι μες στο νου

το ίδιο σαράκι.

Στέρφο τοπίο ο έρωτας

φτηνό ρετάλι

αστόλιστο από λόγια.

Πού ναι το μετάξι

το ακριβό της ηδονής

που υπέμενα να γυρέψω;

Ήλιοι όσο δέκα χάρες

το κρύο της παγωνιάς

γινόταν θρύψαλα.

Να σε κοιτώ κι η ματιά

να δένει στην άκρη ελπίδες

του πόθου τ’ άγραφτα όνειρα

στα χείλη μου χορό.

Με τη φωτιά μες στο κορμί

μια αγκαλιά μαγνήτης

που προκαλεί λόγια κελαρυστά

που καταλαβαίνουν καλύτερα πουλιά

ή τα ζώα απ’ τους ανθρώπους..

Που τα πουλιά βρίσκουν το δρόμο της ανατολής

κι ο θεριστής τον ιδρώτα του μαζεύει,

Που η αγκαλιά αναβλύζει

ως το βάθος του ουρανού ρίγος!

Τ’ ακούτε;

Άνοιξη μεμιάς

ανάσας καλωσόρισμα..

Τούτος είναι ο έρωτας!!

tuki