Τόσο πολύ βουλιάζω
που έγειρα αγγίζοντας το σκοτάδι
μήπως εκεί σε ανταμώσω..
Ξέφτισε η λαχτάρα,
άδεια πώς να αισθανθώ
κορμί γεμάτο φως;
ησυχαστήριο οι λέξεις
οι εικόνες στο χρόνο
πάτος του βυθού
Ένα σάλτο μέσα στο “ω”
να ‘ταν η μορφή σου
νότα ολάκερη,
κι ύστερα πηγή
νιογέννητος χυμός,
που θα σαστίσουν οι άγγελοι
ο χτύπος της καρδιάς μου..
tuki

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου