20 Φεβρουαρίου 2013

ο νους σου στο δράμα


Αστέρι μου όσο διαρκούσε η σιωπή
δεν ήθελα να την ενοχλήσω.
Δύσκαμπτα τα δάχτυλα μου
να πιάσω το μολύβι
να ακουμπήσω το χαρτί.
Δύσκολο να σαγηνεύσω την καρδιά μου.
Τα προς το ζην στενεύει ο δρόμος.
Ψυχρή ομορφιά προκαλεί φθόνο
θλιβερό, η σημερινή βία του κόσμου
παραμορφωτικός καθρέπτης το χρήμα,
δυσκολεύομαι να τον κοιτάξω κατάματα
δεν μου προσφέρει συγκινήσεις.
Για λίγο, όσο ένα άναμμα από τον αναπτήρα
μια φευγαλέα ματιά,
η ανάγκη να δώσω νόημα στη ζωή μου
ο χρόνος μετράει για μένα.
Οι ρόλοι έχουν διανεμηθεί
κι εγώ βρίσκομαι στη θέση μου όπως όλοι οι θεατές
έπεσαν τα φώτα, έσβησαν οι συζητήσεις
απόλυτο σκοτάδι,
η αυλαία άνοιξε για να αποκαλυφθεί
η φωτισμένη από έναν και μοναδικό προβολέα στη σκηνή.
Μια σιλουέτα, Εσύ!
ο νους σου στο δράμα.. 

tuki

8 σχόλια :

Άνεμος είπε...

Αφού έχεις τον πρωταγωνιστή σου, είσαι σε θέση να ελπίζεις και να χαμογελάς... Η αξία του είναι μεγάλη, όσο δύσκολα και αν περνάς...

Καλό σου βράδυ !

tuki είπε...

Άνεμε Καλησπέρα,

Αυτό που έγραψες με έκανε να μειδιάσω..
Δεν βρίσκω κάτι έξυπνο να πω,
τουλάχιστον εσύ να χαμογελάσεις.

Δεν έχει σημασία που δεν κατάλαβες
ότι σε όλους τους ρόλους μεταφορικά αυτοσαρκάζομαι.
Τα δρώμενα και οι ζυμώσεις, αν μη τι άλλο, εκεί με παραπέμπουν.
Νομίζω κανείς δεν είναι καλά, αλλά λίγοι το ομολογούν.
Στέρεψε η φαντασία μου για μια θέση στον ήλιο.
Πανάκριβη η ηλιαχτίδα! Που να τη γυρέψω;
Σ’ ένα ουρανό που στάζει βροχή, μετράω το χρόνο.
Φτιάχνω ρόλους για τον εαυτό μου.
Αλλά το σκοτάδι δεν κρύβεται.
Σαβανωμένα είναι τα όνειρα.
Ίσως ακούγομαι μελό, αλλά αυτό μου βγαίνει,
αυτή η απάθεια, αυτό το νέκρωμα ζωής στην κοινωνία
γι’ αυτό σταμάτησα τ’ όνειρα κι αυτοσαρκάζομαι.

Εσύ, πως είσαι εσύ;
Σ’ ευχαριστώ για τα λόγια σου.

Καλό απόγευμα!

Άνεμος είπε...

Δεν ξέρω αν σε πείραξε πώς μετέφρασα αυτό που έγραψες... Νομίζω η ποίηση μας επιτρέπει να νιώθουμε τη γραφή και να τη μεταφράζουμε όπως νομίζουμε. Συγνώμη αν έπεσα έξω...

Αν σου πω καλά, θα σου πω ψέματα, όπως γράφεις και συ, ποιος είναι καλά; Είμαι όσο καλά μπορώ να είμαι, περισσότερο από αρκετό κόσμο θα μπορούσα να πω. Είμαι από...τους τυχερούς...

Μελό... δε με έχεις διαβάσει, γι' αυτό απολογείσαι... Ας είναι, σε καταλαβαίνω. Συνέχισε ό,τι είσαι και ας μη σε καταλαβαίνω όπως το θέλεις...

tuki είπε...

Ξέρεις.. μου αρέσει η μουσική, η λύρα, το βιολί, το πιάνο..
Σημασία έχεις να τ ’ακούς άσχετα αν τα ξεχωρίζεις και να ταξιδεύεις.
Κι εσύ είσαι τυχερός, έχεις στο αυτί σου τέτοια ακούσματα μελωδίας.
Αλήθεια δε με πειράζει, στο βωμό της γραφής όλα μπορεί να συμβούν..
πίσω από λέξεις σχηματίζεις εικόνες.

Παίρνω δύναμη από το..«είμαι από τους τυχερούς» να συνεχίσω με νότες αισιοδοξίας.
Να ευχηθώ όχι άλλο μελό ούτε για σένα ούτε για μένα που γέμισα κυνισμό.
Λίγο να αλλάξω ύφος θέλω, φτάνει αυτός ο τοίχος
ενώ η πύλη είναι ορθάνοιχτη..

Σ’ ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία σου, για κάθε λέξη
και σιγά σιγά η φιγούρα της γραφής μου θα σου είναι γνωστή..
Κι εσύ είσαι ο άνεμος, όλες τις ώρες είσαι μαζί μου.
Να πνέεις αλώβητα τα πρόσωπα από την επίθεση του χρόνου.

Μέσα από το μπουρίνι του πρωινού όλα δείχνουν τώρα πιο καθαρά,
να έχεις όμορφα συναισθήματα..
Καλημέρα!

Άνεμος είπε...

Δεν έχω ιδέα, με τον τρόπο που γράφεις, αν σε πείραξε κάτι, αν με ειρωνεύεσαι γιατί στην έσπασα ή αν τα λες με καλό τρόπο...

Ίσως απλά να σε διαβάζω, παρά να σχολιάζω...

tuki είπε...

Άνεμε Καλημέρα,

Μόλις είδα τι μου γράφεις αμέσως σου απαντώ..

Όχι δεν με πείραξε κάτι από τα γραφόμενα σου,
ούτε σε ειρωνεύομαι.. Δεν θα το έκανα ποτέ..
Συγνώμη φίλε μου, αν άθελά μου έκανες τέτοιες σκέψεις.

Ίσα ίσα μοιράστηκες μαζί μου δικές σου σκέψεις και πήρα
λίγο τα πάνω μου.. γι αυτό μίλησα για γενναιοδωρία στην κάθε λέξη σου
ευχαριστώντας σε.

Παραλλήλισα τη μουσική θέλοντας να σου πω
ότι επειδή αναλύεις σκέψεις και συναισθήματα έχεις ακούσματα
και νοιώθεις και καταλαβαίνεις.
Δε με πειράζει που στο βωμό της γραφής όλα μπορεί να συμβούν
δηλ. ο καθένας μας να σχηματίσει εικόνες όχι όμως άσχημες.
γιατί το κάθε τι όταν γράφεται, γράφεται καλοπροαίρετα.
προς θεού δεν έχω λόγο να σε ειρωνευτώ, ούτε άλλον κανένα
ίσως κάποιες φορές τον εαυτό μου.. (γέμισα κυνισμό που δεν βλέπω την πόρτα..)

Άνεμε.. φίλε μου.. όλα καλά… και γράφε..
κι εγώ θα απαντώ όσο πιο απλά μπορώ..
πάντα καλοπροαίρετα..

καλό Σ/Κ..

Άνεμος είπε...

Τώρα αισθάνομαι άσχημα που σε έβαλα σε αυτήν τη διαδικασία από τη μία, αλλά από την άλλη ανακούφιση που δε στράβωσες με κάτι...

Ο γραπτός λόγος εύκολα παρανοείται, γιατί δεν έχει άκουσμα και τόνο. Μόνο λέξεις, που εγώ πολλές φορές παρανοώ. Συγνώμη.

Ξέρεις, μέχρι να μάθω τον άλλον και να καταλάβω τι εννοεί και πώς...
Χαίρομαι που πραγματικά σε έκανα να χαμογελάσει και να πάρεις τα πάνω σου !!

Σίγουρα δεν έχεις λόγο, εγώ απλά είμαι καχύποπτος με τους ανθρώπους λίγο παραπάνω και παρεξηγώ. Δικό μου λάθος...

Θα συνεχίσω να γράφω λοιπόν, αλλά μη απλοποιείσαι, τα δύσκολα μας κάνουν καλύτερους. Με βοηθάς λοιπόν !! Γι' αυτό μη σταματάς να είσαι περίτεχνη στο λόγο σου !!!

Σε ευχαριστώ που είσαι τόσο ευγενική! Καλημέρα και καλό σου Σαββατοκύριακό !!

tuki είπε...

Τέλος οι αρνητικές σκέψεις, όλα καλά!!
φεύγω για το ταξίδι μου ήσυχη
και πάλι τα λόγια σου ενθαρρυντικά έρχονται
και συ με βοηθάς!!
Σ’ ευχαριστώ, καλό Σ/Κ!!