Κατέβαζε τις ιδέες στη τύχη
κι ότι ξεστόμιζε απλώς και μόνο
για να τις δει να σκάνε στον αέρα σαν
φούσκες,
λαμπερές και απροσδόκητες
ικανές να σαγηνεύσουν ένα ακροατήριο.
Ρίχνοντας ένα βλέμμα σε όλους
με το χαμόγελου του γνώστη στα
χείλη
“τα πάντα περιέχονται στα πάντα”.
Την αγάπη μιας ανθοδέσμης
Την ιεροτελεστία της ετοιμασίας
μιας κούπας τσαγιού
Τη μελαγχολία μιας μελωδίας ενός
βιολιού
Το μέσον στην απόλυτη γνώση..
Ποιος δεν κρύβει πολύτιμους
θησαυρούς;
Στις σκέψεις
Κάπου.. κάποιος, κάποτε..
Λέξεις που τραβούσαν την προσοχή
Όσο περνούσαν τα λεπτά αναρωτιόταν
βρισκόμαστε στον εικοστό αιώνα;
Σκυμμένα στο πορτρέτο
μέσα στο παλιομοδίτικο ντεκόρ.
Πόσο παράξενη ήταν αυτή η βραδιά.
Της έλειπε η ζεστασιά.
Λιγάκι κυνισμός, λιγάκι χιούμορ
αρκέστηκε να σηκώσει τους ώμους στον
ανέκφραστο βίο..
tuki
2 σχόλια :
Θα ήθελα πολύ να ξέρω, τι από αυτά που λες είναι εμπειρίες, τι σκέψεις και τι αλήθειες...
Πολύ ζωντανό μου φάνηκε το συγκεκριμένο...
Καλησπέρα Φίλε μου,
με στρίμωξες για τα καλά.. (αστειεύομαι).
Είναι αλήθειες αυτά που γράφω έτσι όπως τις αντιλαμβάνομαι.
Ξεκινάω στην τύχη υποθετικά με ένα θέμα και βρίσκομαι έκπληκτη να διαπιστώνω
πόσα λίγα ξέρω.. κι αναρωτιέμαι που κρύβεται η γνώση; στα πιο απλά πράγματα μήπως;
Είναι αληθοφανές ότι οι εμπειρίες λίγο με βοηθούν και πιο πολύ μπερδεύουν...
και επανέρχονται διλλήματα και προβληματισμοί στην καθημερινότητα που φεύγει
δίχως να πραγματώνονται τα θέλω.
Σ’ αυτόν τον αιώνα σαν να λείπει η ζεστασιά στις ανθρώπινες σχέσεις.
Όλα αυτά, ένα χαρμάνι από σκέψεις τόσο ζωντανές που προσπαθώ να τις διακωμωδήσω λίγο
βάζοντας όσο αλατοπίπερο χρειάζεται.
Ελπίζω να σε κάλυψα.
Καλό βράδυ!
Δημοσίευση σχολίου