Γενέθλια

Κόντευε η ώρα, ο χρόνος είχε γύρει την ζυγαριά.

Τολμηρός, μπορούσε να τρέχει με τα λεπτά γεμάτα

κάτω από βροχή και τον αέρα και να τώρα,

στόλιζε τη σκέψη της την έκανε πιο επιθυμητή,

καλύτερη απ’ ότι ήταν.

Τα μάτια, τα χείλη ακόμη και τα λόγια

βάλθηκε να τα ρετουσάρει ως την τελειότητα

σαν ένα παιχνίδι των διαλογισμών αυτή η εικόνα

γκρεμιζόταν για να ξεσκεπάσει μια άλλη πιο ζωντανή τώρα

με ένα χρόνο παραπάνω, πιο ζωντανή η μνήμη

έσβηνε εκείνη της απελπισμένης..

Στρεφόταν στο όραμα, τη φλογερή ζάλη

το ήρεμο καταφύγιο που κρυβόταν

μια ξεχασμένη ταραχώδη ζωή

κάποιο καβγά πνιγμένο και φωνές..

Στο δρόμο τότε, στο αυτοκίνητο και πόσα άλλα

γυρνούσε στο δρόμο κι όταν γύριζε

άνοιγε την πόρτα κι ήθελε να ξαναβγεί,

η νύχτα κοιμόταν και κρύο..

Αβεβαιότητα κι αδυναμία, η ελευθερία είχε χαθεί.

Τι ώρα ήταν;

Έντεκα και μισή, είχε λυτρωθεί δεν χρειαζόταν να σκεφτεί,

είχε αποφασίσει ο χρόνος τακτοποιώντας τις τελευταίες σκέψεις.

Όσο την άγγιζε τόσο την αγαπούσε,

κόντευε η ώρα, έντεκα και σαράντα είχε σημάνει,

ήθελε ένα τέταρτο και πέντε λεπτά ακόμη.

Απόψε θα έμενε μαζί της, κάθε λεπτό επίσημο

έβαλε κρασί να τον υποδεχτεί

μέσα στο αρωματισμένο της κορμί

φλεγόταν η καρδιά της, χτυπούσε

σαν και το χτύπο του ρολογιού,

ένα λεπτό ακόμη στο σταυροδρόμι

άλλαξε κι αυτό έφυγε..

Αυτό το αποψινό είναι γιορτινό, εκείνη κι ο χρόνος,

να ξαναρχίσει από την αρχή.

Θα κέρδιζε το βήμα του, ο δείκτης κουνιόταν προς τα πάνω,

παρά δέκα.. κοίταζε που έτρεχε και στο σκοτάδι σα βολίδα

παρά πέντε.. παρά τρία.., παρά δύο

άναψε τα κεριά μέχρι  να ενωθούν οι βελόνες.

Ένα κλικ του ρολογιού, άλλαζε ο χρόνος με τον νέο.

Ευτυχισμένη τον κρατούσε, η υπέροχη ζωή θα ξανάρχιζε,

από αυτό το λεπτό ένα κύμα χαράς μέσα της,

η ανάσα της, το μυαλό της, έκλαιγε

στο φως του που όλο μεγάλωνε και την κύκλωνε..

Κι εκείνη χόρευε, το δικό της χορό τραγουδώντας happy birthday..

Ευτυχισμένα γενέθλια ακούγονταν, οι ευχές άρχισαν να ‘ρχονται..

tuki