Μια νύχτα η πανσέληνος

Δε το περίμενα να ‘ρθει

να δώσει έκφραση

γλυκόηχη του έρωτα

να γίνει η φεγγαράδα,

τον δεκαπενταύγουστο

μετά την Παναγιά

μια νύχτα η πανσέληνος

κόπασε ο αέρας.

Θεέ μου όμορφη που’ ναι

κεντά αγάπης γράμματα

να πω κάτι άλλο θα φάνταζε λίγο..

Μετά από τόσες φουρτούνες

δεν έπαιρνα τα μάτια

η ψυχή μου λεύτερη σαν παιδί..

Η πόλη και τα χωριουδάκια

η θάλασσα και τα ακρογιάλια, αναστέναζαν

είχανε γιορτή,  τα ζευγαράκια τη λάτρευαν

κι εγώ μεγάλωνε η πεθυμιά μου,

έστεκε ψηλά κι έριχνε φως..

Γελαστή,

πρόθυμη

Μεγαλόψυχη..

Είχε ένα πρόσωπο για όλους εμάς

και το χρώμα, θεέ μου τι χρώμα..

Για τον φτωχό

τον γέρο

το νέο,

για τον αδελφό

είναι στον ουρανό..

Ελπίδα στην πόρτα μας

και στα όνειρά μας

να φύγει το μίσος να ‘ρθει η γαλήνη

σ’ ένα περίπατο,

μισοτραγουδώντας μια αγάπη

κι απόψε πάλι,

ν’ αφυπνίσει την καρδιά μου

σαν αγάπη παλιά.

tuki