Αχνά τα φώτα στην άκρη του δρόμου
αναβόσβηναν σε μια πλατεία χαμένη
που άλλαζε ρότα στο πεπρωμένο.
Μουσική ακουγόταν από το παράθυρο
μια όαση φανερωνόταν
στα μάτια σου μια ιστορία
ξεκινούσε..
Χαμόγελο κι ευγένεια
χαμόγελο και σκόρπιες εξηγήσεις
ζευγάρωναν οι λέξεις σ’ αυτό το
ραντεβού
σ’ αντίπαλα στρατόπεδα..
Δυόμιση χρόνια μοναξιάς η φωνή
έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Άκουγε τις λανθασμένες θεωρίες
που
είχαν γίνει κατεστημένο.
Αύριο ήταν μια άλλη ημέρα,
ξημέρωνε
διαφορετική
μ’ ένα βήμα στην άμμο.
Ένα λιβάδι ηλιαχτίδες αιχμαλωτίστηκαν
τώρα χορεύουν και λικνίζονται.
Υφαίνουν με ακόρντα θαλασσινής
αύρας
τη ζωή δίχως όρια του Αυγούστου.
tuki
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου