για χάρη της ζωής

Για χάρη της ζωής θα διασχίσω τον ορίζοντα

χωρίς να ξέρω που θα σταθώ και που πηγαίνω,

το βλέμμα μου θ’ αρπαχτεί από την πρύμνη το ξημέρωμα

για κάθε απογοήτευση θα εξοστρακίζω λέξεις

και ίσως γίνω νερό και θα κρυφτώ, στη θάλασσα..

το μίσος είναι δηλητήριο όσο πιο νωρίς τρέξει

στη φλέβα τόσο παθαίνεις ανοσία,

θα σύρω σαν μεθυσμένο το βήμα μου

κάθε ξημέρωμα έξω από το παράθυρο

 νεκρή ψυχή μα σώμα ζωντανό..

η διάθεση αμείλικτος φονιάς

αστροπελέκι, μίσος και δηλητήριο..

σαν και τη νύχτα που ορφάνεψαν οι ελπίδες

κι αν δω τα φώτα του πρώτου καραβιού

στο κατάστρωμα τα πανύψηλα τα ιστία

η ψυχή μου θα ξεμακραίνει ώσπου στο τέλος

ένα θα γίνει με τον ορίζοντα..

για χάρη της ζωής θ’ εξαφανιστώ

μες στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου,

πίσω από τα σύννεφα θα φτιάχνω λέξεις με ήχους

σαν τα πουλιά που απαντούν με την κραυγή

για κάθε φόβο μου θα συνδέω εικόνες

και ίσως γίνω νερό και θα κρυφτώ, στη θάλασσα.

tuki