άγγελοι φίλοι μου..

Σκληρό είναι σαν θες, να σταθείς δίχως φτερά στ’ αγιάζι

δυνατά ξεπετάγονται κύματα στη νοημοσύνη

να μη βουλιάξω κάνοντας απολογισμό.

Ανεξίτηλες οι χαρακιές κομπιάζω

φύκια μπερδεύουν τα γεγονότα στη σειρά

που συγκυριακά έρχονται στην επιφάνεια.

Το καλωσόρισμα, οι κρυφές ματιές αποθηκεύτηκαν στη μνήμη

σημάδια στα σπάργανα μέτρησα τις ολάνθιστες λέξεις

σαν ένα παιχνίδι τις καθημερινές η γέφυρα επικοινωνίας

δεν ήξερες τον τρόπο κι ήθελες με σιγουριά

να πατάς της θάλασσας τα νερά, να μη βραχείς.

Λόγια καρδιάς κι ελπίδες ροβολούν

όνειρα στο δρόμο του πόθου

μιλά το στέρνο στο κορμί η ανάσα ήμερα να φεύγει

όλα όπως τα σκέφτηκε σαν παραμύθι.

Στον ορίζοντα η φιγούρα μύρισε αλμύρα  

χτύπησε καμπανάκι ο νους ξύπνησε,

λόγια παρηγοριάς θες να μου πεις ζεστά όπως το δάκρυ,

το φόβητρο έφυγε η γνώση έλαβε κι έχασε

ισάξια ένα κομμάτι ακόμη.

Έμειναν λέξεις στην ψυχή και στο νου

σαν εκείνες που διάβαζες τις νύχτες

άγγελοι με φυλάνε,

ανοίγουν δρόμο να διαβώ απ’ το εφήμερο σκοτάδι

μαζί μου ξαγρυπνούν με κατακλύζουν δύναμη

άγγελοι φίλοι μου πιστοί

στέλνουν ουράνιο φως προστατεύοντας τη ζωή μου.

tuki