Καρέ ζωής δίχως χρονική συνοχή
και αλληλουχία
καρέ ζωής στο πουθενά
μετά από φρικτή καταιγίδα.
Αλώβητο πέρασμα απ’ τις συμπληγάδες
πέτρες.
Σε τούτο τον ντορβά
με τον καιρό μαθαίνεις
να ξεχωρίζεις ότι χαϊδεύει τον
ουρανίσκο
σαν αμαρτία.
Ανθρώπινα σμήνη τραγουδούν
σε μια απέραντη ευθεία
βάζοντας στοίχημα
κι εκεί ανάμεσα
σαν μελίσσι οι λέξεις έτρεχαν
αγιαστούρα και νερό,
δοξάζοντας το βασιλικό που στάλαζε
ευλογημένος..
tuki
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου