Νύχτα φόρεσες τη μάσκα σου
έκανες το κρύο πάχνη
ραχατλίδικα κάθισες
πάνω στον ορίζοντα
κρυφά στο χώμα
νοσταλγώντας
ένα φλιτζάνι τσάι αχνιστό
να πλημμυρίζει ατμούς το χώρο.
Ίσως να σου αρκούσε
η αμφιβολία αν θα έσβηνες τη μέρα
στο πελαγίσιο φως
για την ψυχή ήχους..
Ίσως θα τρύπωνες πιο πολύ
ζητιανεύοντας σε ερμητική σιωπή
ένα χαλαρό σ’ αγαπώ..
tuki
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου