ένα ρόδι..

Μαζί βαδίσαμε κι οι τρεις ψηλαφιστά

στα άδυτα της καρδιάς μας

σε όσα δεν χώραγε ο νους

ερμηνεύοντας η μία την άλλη

στο μονοπάτι των πληγών

κι αναδύθηκε ήλιος στο πρόσωπό μας.

Ω! ήλιε μου, ήρθες και λάμπρυνες

για λίγο την άχαρη ζωή μου,

τίποτα άλλο δεν έχει σημασία

ούτε οι στροφές στην ανηφοριά,

ούτε οι τόσες ώρες μοναξιάς

τώρα που απόψε έγινε η αρχή.

Κι ήταν μοναδικές οι στιγμές, ζωντάνεψε η νιότη μου.

Τρεις νεράιδες τύλιξαν μ’ αστέρια το πεπρωμένο.

Ρούφηξα όλη την ομορφιά γεμάτη θαυμασμό,

τους ασυνήθιστους ήχους που ακούγονταν τη νύχτα.

Κύτταρο των συναισθημάτων μου και των ελπίδων μου.

Αδιάκοπη είναι η πίστη, πως όλα τα όνειρα μου

θα ανθίσουν ξανά στο ναό της αγάπης και της εμπιστοσύνης.

Πως αναδύθηκα με δάκρυα στο δρόμο της επιστροφής.

Κοίταζα τη γραμμή πίσω σου και γέμιζα σκέψεις μέσα από στίχους

πως όλα με τον πιο γλυκό τρόπο ενσάρκωναν τις υψηλές μου προσδοκίες.

Δεν χρειάζονται εξηγήσεις πως άνοιξε ο αυλός μαγικό φως,

πως έσβησαν οι φόβοι μου.

Ένα ολάνθιστο μαργαριτάρι κοσμεί το δάχτυλό μου,

κι ένα ρόδι με δένει σε κόκκινη κορδέλα, γούρι μοναδικό

που στόλισε την άχαρη πόρτα μου.

Δάμασε το φθαρτό σώμα κι έγειρα φίλη μου στοργική.

Μόνο εσύ μπορείς να σπάσεις τους χτύπους της εύθραυστης καρδιάς μου

μόνο εσύ ορίζεις τα πέτρινα μυστικά μας

έως τότε όμως, κάθε ημέρα θα σε αποκαλώ αγαπημένη μου..

tuki