πως έφεγγε η μέρα..

Και να σου πω πως έφεγγε η μέρα, θα καταλάβεις;

Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς

μέχρι να εμφανιστεί, να πιάσει φωτιά

τι γλυκό και τι πονεμένο,

μόλις τολμά να υψωθεί

Απάνω στη σκέψη αυτή

που τα μισά λέει, που τα μασά

που θέλει να κρυφτεί

Άσβεστος ήλιος ανέτειλε

Περπάτησε, να μη κρύψει τίποτα κανενός

τόσο σπουδαία ένοιωθε στα σπλάχνα του την αγάπη

που του φανερώθηκε, τι αίσθημα βαθύ τον κυρίευσε

Να συλλογιστεί το τέλος,

ξέρει να χαμογελάει, ακόμη κι εκεί που άλλοι θα είχαν βουρκώσει

ξέρει, να μην κάνει τον άλλον να λυπάται

γιατί δεν θέλει ούτε να τον απογοητεύουν και τον ίδιο..

Το λίγο που απόμεινε

να απολαύσει το φως του

τη στερνή του αχτίδα της αγάπης

χίλια όνειρα,

έτοιμα να αληθέψουνε..

Στην αγκαλιά του εκείνη

να ηχεί, η τρομερή μελωδία της σονάτας

κατρακυλούσανε χάμω,

σακατεμένα,

συντριμμένα τα όνειρά του..

tuki