ροζ λαμπερό της πρώιμης άνοιξης

Συνέχεια μιας αφήγησης οι νότες

λέξεις που έχουν σκορπίσει και σύμβολα,

ροζ λαμπερό της πρώιμης άνοιξης

κι οι μεταξωτές εσπαντρίγιες για σήμερα

που γιορτάζω κατακτώντας το τώρα..

Στον οίστρο του χορού

με το ποτήρι στα χείλη μυρίζω πικραμύγδαλο

χρυσαφένιο το κορμί να ξεδιψάσει

κι ατόφια η μνήμη να ζωγραφίσει την ελπίδα..

Τι είναι αλήθεια και τι ψέματα,

τραγούδι αμάθητο

αγγελιοφόρος της αναμονής..

Κούραση, νοσταλγία,

όνειρα συντροφικά της γης

στον παράδεισο που άδειαζε τη νύχτα, γέμιζε η μέρα

όμως το βλέμμα σπόρος ήτανε

δεν έμοιαζε με κανέναν

τον έκλεινα στην αγκαλιά μου γιατί έσφυζε ζωή..

Σε τολμηρά πετάγματα

με το χτύπο της καρδιάς

ροζ κορδέλες κι τριαντάφυλλα

σαν τούλι μυστηρίου

αιωρούμαι αγγίζοντας τις νότες..

Όχι σκιές απόψε, η γλώσσα κοιμήθηκε

απόψε γεννήθηκε ο έρωτας για τη ζωή

με βλέμμα όλο χάδι που τη γύμνωσε

μια αρχή για ζωή ατόφια..

tuki