Ποιο είναι το όνομά σου; ποιο..

Ήθελα να μάθω, γι αυτό σε ρωτούσα.

Δευτερόλεπτα σιγής ν’ αρθρώσεις την πρώτη κουβέντα

ν’ ακούσω και τη δική σου φωνή, άραγε αυτό

θα σου ταίριαζε όπως η ανεμοζάλη.

Ξύπνησα,

 άνοιξα τα φτερά μου

στον πρωινό άγγισμα του αγέρα

στο θαύμα του Ουρανού

νομίζω πως σου μιλώ ακόμα..

Η ψυχή μου πλημμύρισε

όνειρα από το φως σου,

όνειρα..

Απρόσκλητες εικόνες

νευρικότητα αδέξια

χάραζαν ελπίδα στην καρδιά

Γνώριμη θέρμη από υποτιθέμενα λόγια

στάθηκα αντίκρυ στη δικιά μου σελίδα

ήθελα κι άλλα να σου πω..

Γιατί δειλιάζεις;

Γιατί δε μου μιλάς;

Κι εγώ θα πιστεύω στο ξύπνιο μου

ότι μέχρι το τέλος, αξίζει να μη χάσω την ελπίδα.

tuki