ήθελε..

Ήθελε τα μάτια της να είναι καθαρά

κι η ψυχή της να καταλαβαίνει

αυτό που όλοι της έλεγαν πέρνα καλά.

Τέτοια ζωή άκουγα να μου τάζουν

φίλοι και γνωστοί και μελαγχολούσα.

Αυτό που εννοούσαν

δίχως αισθήματα

δίχως σπλαχνιά και καλοσύνη

και το χειρότερο δίχως αγάπη στην καρδιά.

Πως να προχωρήσεις

σε άδεια ζωή εγώ εδώ κι αυτός εκεί

και καμιά βόλτα σαν έφηβη ξαναμμένη

να παραμυθιάζω τον εαυτό μου ζω τη ζωή μου

δήθεν με επιχειρήματα ούτε συμβιώσεις ψεύτικα να γελώ

κι ότι συναίσθημα αγνό να το σκοτώνω.

Αστεία μου φαίνονται και παιδικά

και από την άλλη τι πιθανότητες παρακαλώ

έχω να βρω μια αγάπη στα γεράματα;

Ποιός θα σταθεί και τι θα πει..

Μόνος ένας είχε την αρετή

τη δύναμη να με σώσει

μα μήτε αυτός δεν στάθηκε αρκετός

βόλεμα ήθελε κι αυτός στο φως της μέρας.

Κρίσιμα τα επόμενα χρόνια που θα ‘ρθουν

κρίσιμες και οι ώρες

να ξυπνάς και να κοιμάσαι μοναχός

με χέρια αδειανά στο άδειο στρώμα

νοιώθεις σαν να σε προσπέρασε η ελπίδα.

Να πω ψέματα δεν το προτιμώ

μήτε μια ματιά δεν θα μπορούσα να ρίξω

σε μια τέτοια ζωή σκλάβα να είμαι

κι όλη η ταραχή για το τίποτα σέβομαι τον εαυτό μου

πεταλουδίτσα για μια συντροφιά

χιλιοειπωμένο περνάω καλά

Θεέ μου συγχώρα με, μόνο εσένα μπορώ ν’ αγκαλιάζω..

tuki