Θα γυρίσεις..

Θα γυρίσεις..

Εγώ θα είμαι εδώ, θα σε περιμένω..

πλάι στη φωτιά οι ψυχές μας θα ενωθούν

σ’ αυτή τη γωνιά κάθομαι κάθε νύχτα

δραπετεύω χωρίς να το ξέρεις μέχρι να σε αισθανθώ

έτσι κυλούν οι ώρες

πότε πότε φαντάζομαι πως με ξελογιάζεις

έτσι γλυκαίνει η αίσθηση της απούσας καρδιάς

ή άλλες φορές πλημμυρίζω πικρές σκέψεις της ερημιάς.

Μια ανάπαυλα ζητούσα

από τη θλίψη στη ζωή

να ανακτήσω δυνάμεις

να κονταροχτυπηθώ ξανά

Έχε μου εμπιστοσύνη

με παρηγορούσε το χέρι στα μαλλιά

από τη μαχαιριά που με διαπερνούσε.

Δεν έφτασε το τέλος της ζωής

κι η υπόσχεση ακινητοποιούσε το βλέμμα

πόσο ακόμη ρωτούσα,

γκρίζα έγιναν τα μαλλιά μου

ένα αχνό φως δυνάμωνε

και γινόταν βαθύ λευκό

μου χάιδευε τα μάτια τώρα που γύρευα

ολομόναχη στο δωμάτιο τυλιγμένη μ’ ένα σάλι

το όνομά σου στις φλόγες της φωτιάς.

tuki